41
" Bu dünyada hepimiz kaybederiz. Hayat kaybetmektir. Kaybetmeye razı olmaktır. İsteklerin bu dünyaya uymuyor. Sen nerede yaşadığını zannediyorsun, dünyanın cennet mi olduğunu sandın yoksa. Burası ne cennet ne de cehennem. Burası dünya, fani dünya. Gelip geçtiğimiz bir yer. Sadece bir durak, bir uğrak yeri. Kaybeden olmak istemiyorsan cennete gidersin ve artık orada hiç kaybetmezsin. Ama cennete gitmek istiyorsan, önce kaybedeceksin, her şeyini kaybedeceksin, ayrılmayı öğreneceksin, her şeyden ayrılmayı öğreneceksin, razı olacaksın, dünyanın ayrılık temeli üzerine kurulmuş olmasına rıza göstereceksin, teslim olacaksın. Çünkü burası kaybetmek için geldiğimiz bir yer. Kalmak için değil gitmek için buradayız. "
― Mustafa Ulusoy
45
" Yaşamayı zor, meşakkatli, sıkıntılı kılan şeylerin başında, hayatın ayrılık üzerine kurulmuş olması yatıyor. Ayrılık da aslında kaybetmek demek. Her türden kaybediş. Sevdiğini, malını mülkünü, şanını şöhretini, sağlığını... Ayrılık, yani kaybetmek iki şekilde yaşanıyor. Bir ayrılık yaşadığımızda, bir şeyleri kaybettiğimizde hüzünleniyoruz. Hüzün, yitimin ve kaybetmenin duygusu. Bir de,'ya kaybedersem, ya olursa' şeklinde özetlenebilecek, bir olasılık olarak hissedilen kaybetme duygusu var ki bu durumda yaşadığımız şey de kaygı. Kaygı, kaybetme, ayrılma ihtimalinin duygusu. İnsanın daha olmamış olan yani aslında olmayan bir durum için, 'ya olursa' diye kaygılanması bana çok garip gelirdi, bunu hiç anlayamazdım. Sonra sen, insanın neredeyse hayatının çoğunu geçirdiği yerin muhayyile olduğunu söylediğinde anlayabildim ancak. Yani kaybetme, ayrılık kaygılarımızı, gerçek dünyada değil muhayyilemizde yaşıyoruz. "
― Mustafa Ulusoy , Giderken Bana Bir Şeyler Söyle