" Бевме на највисоката точка во градот, од каде што можевме целосно да го видиме. Над нас, ведро небо. Милион ѕвезди трепкаа без прекин, како да ни намигнуваат само нам. А месечината пак, таа беше и повеќе од магична. Формираше совршен круг на небото, а околу неа можеше да се забележи и ореол. Изгледаше како портал кон друг свет. Кон добар свет. Кон свет каде што сè уште постои надеж. "
― Моника Трајковска , На работ од времето (Наследството на Вероника, #1)