" Unutmak, her acıyı siler, arkada bırakırdı. Şarkı söylemek ise, unutmak için en güzel çareydi. Çünkü insan şarkı söylerken daima sevdiği şeyleri düşünür. Ve böylece, gökyüzüyle dağların arasında ırmağın üstünde uzanan Kapia'da, birbiri ardı sıra gelip geçen kuşaklar, Drina'nın uğultulu sularının götürdüğü şeylere fazla üzülmemeyi öğreniyorlardı.
Farkında olmadan küçük kasabanın felsefesini de orada öğrenmiş oluyorlardı. Hayat anlaşılmaz bir mucizedir, boyuna harcanır, erir, buna rağmen yine dayanır, sürüp gider. Tıpkı Drina'nın üstündeki köprü gibi. "
― Ivo Andrić , The Bridge on the Drina (Bosnian Trilogy, #1)