" Devlet yaptırımının, hiç mi hiç sevmediği ve kesinlikle çekici olmayan bir adamla evlendirdiği Marie-Antoinette, yıllar yılı ruhundaki aşk gereksinimini evlilik zorlaması uğruna bastırır. Fakat iki oğul doğurur doğurmaz, yani hanedana şüphe götürmez biçimde Bourbon kanı taşıyan iki veliaht verir vermez, kendini devlete, kanuna, ailesine karşı ahlaki görevini yerine getirmiş hisseder, artık özgürdür. Siyasete feda edilmiş yirmi yıldan sonra, son ve trajik sarsıntılar içindeki saat gelip çattığında, çetin sınavlar geçirmiş olan bu kadın, kendi saf ve doğal hakkını geri ister: Çoktan beri sevdiği, onun için her şey olan, dostu ve âşığı, sırdaşı ve yoldaşı, onun gibi cesur, fedakârlığıyla onun fedakârlığını tartabilen bu adama artık kendini kapatmayacaktır. "
― Stefan Zweig , Marie Antoinette: The Portrait of an Average Woman