" Victor Hugo, şöyle der: Çimenler uzamalı, çocuklar ölmeli mutlaka. Ben diyorum ki, sanatın acımasız yasası uyarınca, insanların, kendimizin, ıstırabın her türünü tattıktan sonra ölmesi gerekir ki, unutuşun değil, ebedî hayatın çimleri, verimli eserlerin gür otları uzasın, gelecek nesiller neşe içinde, altında uyuyanlara aldırmadan gelip "kırda yemek"lerini yiyebilsinler. "
― Marcel Proust , Kayıp Zamanın İzinde 2. Cilt (2/2)